Forum stolarskie Domidrewno.pl
Realizacje krok po kroku => Krok po kroku (realizacje własne) => Wątek zaczęty przez: Maeriss w 27 Października 2016, 21:00:48 czas Polski
-
Długo myślałam nad tym stołem. Czy mi aby potrzebny, jakie wymiary no i co ze stabilnością przy małych rozmiarach.
Ostatecznie wymyśliłam coś takiego jak na załączonym niżej obrazku. Inspirowałam się taką strugnicą: http://lumberjocks.com/projects/102857
Z góry przepraszam za niewymazanie ołówka oraz niezbyt dokładne zwymiarowanie na tym rysunku. (mam Sketchup ale nie potrafię w nim rysować :/ )
Plan jest taki, że użyję do niego desek o wymiarach 48mmx98mm. Blat będzie dwuwarstwowy, sosna na dole i pokryte około mającą około 2,5cm grubośc klejonką z buku.
To jedno imadło co jest na rysunku to ma być niejaki "moxon vise" w stylu jak z tego filmu:
Chciałabym mieć też "zwykłe" imadło na prawym boku stołu. Ale jeszcze nie wiem skąd zdobyć imadło w przyzwoitej cenie. I póki co nic nie wymyśliłam.
Nie wiem czy jest sens na tak małym blacie robić korytko i jakiej szerokości. Nie ukrywam, chciałabym mieć gdzie włożyć dłuta tak żeby ze stołu mi nie spadały.
Wszelkie uwagi o projektu mile widziane. Mam póki co zakupiony materiał, 12 metrów sosny w podanych wcześniej wymiarach.
Co jeszcze mogę dodać. Myślę o tym, żeby ministrugnica była rozkładana. Czyli żeby tą belkę co łączy nogi móc wyjąc. W dużej strugnicy, którą teraz używam jest to zrobione tak, że przy nodze jest klin na każdym boku i wtedy się składa.
No i blat byłby nakładany na szkielet na takich jakby "kołkach".
-
Fajny. Koryto się przyda.
Czekam na realizację.
Pozdrawiam
-
tamta (na której się inspirujesz) ma sens z takim rozstawem nóg, bo jest dużo mniejsza. U ciebie to ja bym zrobił tylko z jednej strony. Będzie ci wadzić o nogi itp. Jako inspiracja:
(http://www.theenglishwoodworker.com/wp-content/uploads/2013/09/angle-3.jpg)
(https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/564x/23/55/77/235577dc55e48581bc982a22598eafd5.jpg)
-
Tu masz taki mały stolik z imadłami http://lumberjocks.com/projects/102857 - może coś wykorzystasz.
-
Koryto nie koniecznie. Ja wywierciłem kilkanaście otworów fi 20 wzdłuż jednego z boków kilka cm od krawędzi , służą jako gniazda dla dłut znacznika itp. Wymiary blatu chyba trochę za skąpe ???
-
amigorg, ale to już było w pierwszym poście. Inspirowałam się taką strugnicą: http://lumberjocks.com/projects/102857
-
Sorry - przegapiłem :)
-
Wymiary blatu są celowo skąpe, bo strugnica ma stanąć w mało używanym pokoju. Wymierzyłam to mniej więcej tak, żebym była w stanie móc obejść stół wokół. Przenoszę częściowo warsztat na zimę do domu (mimo nieśmiałych protestów męża ;> W końcu i tak to ja będę sprzątać). Tak naprawdę najcięższe rzeczy i tak będę robić w garażu, ale dłubanina na mniejszych kawałkach drewna lub snycerskie przymiarki to w cieplutkim pokoiku.
Sajo - z tylko jedną nogą rozstawioną to też pomysł, dzięki! Ja myślałam, ze może zrobić kąt 15 stopni na obu nogach, wtedy by jakoś bardzo nie wystawały. Ale przy prostych nogach mogłabym nawiercić te dziury z boku, hmm..
krzysiek - myślałam o takich otworach ale wolę koryto. Mój niespełna dwulatek czasem się dostanie do tego pokoju i wiszące dłuta na wysokości jego wzroku to nie jest dobry pomysł. W korytku dłuta będą nieco bardziej bezpieczne.
-
Mam póki co zakupiony materiał, 12 metrów sosny
dom zbuduj nie stół :P
pomysł fajny mały zgrabny przydatny :)
-
Praca posunęła się trochę do przodu. Sosna pocięta na dolną część blatu i sklejona. Wycięłam też nogi i przy okazji na dzień dobry popełniłam błąd. Docięłam nogi od razu na docelową długość zapominając, że jeszcze potrzebny jest kawałek na czop jeśli chcę takie połączenie zrobić. Mogłabym to ratować, ale zrobię ostatecznie to połączenie na klej i wkręty.
Jutro w planach pocięcie tej deski bukowej (z ostatniego zdjęcia) i zrobienie klejonki oraz łączenie nóg.
-
Spróbuj zamiast wkrętów do mocowania nóg użyć kołka drewnianego o większej średnicy np. kij do miotły :) Co do klejonki , jaki klej stosowałaś ? Jeśli jest to biały klej do drewna , to może po jakimś czasie puścić na łączeniach . Do takich klejonek używa się kleju poliuretanowego .
Ps. Fajna realizacja ;)
-
na dzień dobry popełniłam błąd. Docięłam nogi od razu na docelową długość zapominając, że jeszcze potrzebny jest kawałek na czop jeśli chcę takie połączenie zrobić. Mogłabym to ratować,
Zrób (kup ) z metra kołki fi 12 i zawierć od góry przez blat w nogi . Jak chcesz możesz wbić trochę głębiej i zakorkować korkiem ( możesz dać inny kolor )
Przemek był szybszy :)
-
Nie ma jak czop "rodzimy" , może zdubluj poprzeczkę. Zyskasz 5 cm wysokości ,które pozwolą na zrobienie czopu.
-
Mam możliwość zniwelowania błędu właśnie przez wyższą poprzeczkę. Miała być na 5 cm wysoka, ale wymiary tej deski to 5cmx10cm więc wystarczy tylko obrócić.
Dzisiaj cięcie i klejenie buku na drugą część blatu. Byłam zdolna i dałam radę pociąć krzywo i dodałam sobie w ten sposób więcej pracy na strugarce. No i tyle tylko dzisiaj zdziałałam, ciąg dalszy w poniedziałek.
-
Przedstawiam dzisiaj efekty pracy z tego tygodnia. Skleiłam ze sobą sosnę i buk na ostateczny blat. Po usunięciu nierówności z klejonki okazało się, że wyjdzie mi cieńszy niż zakładałam i ostatecznie jego grubośc wynosi teraz 42 mm.
Dzisiaj wycinałam otwory na połączenia czopowe i same czopy. Zeszło mi na to sporo czasu mimo wspomagania się maszynami.
Na zdjęciach widac te połęczenia nóg z poprzeczką, przymiarkę i wycięte otwory (ale jeszcze nie do końca wyczyszczone).
Jeszcze muszę wyciąć otwory na tą belkę która będzie łączyła ze sobą dwie pary nóg. Stół będzie rozbieralny, więc do wycięcia połączenie czopowe przelotowe i otwory na kliny. I już będą wtedy gotowe nogi do klejenia.
Przyszło w tym tygodniu zamówione przeze mnie imadło. Okazało się, że najtaniej z przesyłką wyszło mi kupno Veritasa, także jestem bardzo zdziwiona. Kupiłam to mniejsze imadło z maksymalnym rozwarciem szczęk na 20cm http://www.axminster.co.uk/veritas-front-vices-ax788046
Do moxon vise (ma to polską nazwę?) mam przygotowany pręt gwintowany o średnicy M16 i taki myślę wystarczy. Ale żeby zrobić to drugie imadło muszę jakoś poszerzyć blat na tym boku, a tego nie przewidziałam wcześniej.
-
nie za malo sciskow ;)
-
Dałam wszystkie jakie znalazłam ;>
-
Widzę ,że złapałaś bakcyla ;) Powodzenia w dalszej realizacji :)
-
Widać ,że niespotykane z Ciebie ''Dziewuszysko'' z takim zapałem przystąpiłaś do budowy stołu ,że ho ho
jestem pod wrażeniem.
Mała uwaga to drewno na zdjęciach to świerk nie sosna ,chyba u Ciebie ''gran'' na to mówią
-
Mała uwaga to drewno na zdjęciach to świerk nie sosna ,chyba u Ciebie ''gran'' na to mówią
Nie chyba , tylko na pewno . Na zdjęciu obok kodu kreskowego jest napis " gran" :)
-
O ,czyli się nie myliłem, :D
-
No ja trzymam wszystkie kciuki !
Brawo Ty
-
Zawstydzasz mnie! Super robota!
-
A właśnie wczoraj dopiero zobaczyłam napis przy tym kodzie kreskowym, że to jest "gran" czyli świerk. A byłam święcie przekonana, że to sosna. To co kupiłam nazywało się "48x98 Konstruksjonsvirke" a nie "furu", więc w sumie to musi być prawda.
-
Kupiłam to mniejsze imadło z maksymalnym rozwarciem szczęk na 20cm http://www.axminster.co.uk/veritas-front-vices-ax788046
Ile kosztowała przesyłka do Polski?
-
Zobacz jakie drewno Maeriss kupuje ;)
"Konstruksjonsvirke"
Czyli wysyłka nie do Polski :D
-
Aaa, Ok, koleżanka nie mieszka w kraju :)
-
gołąb - przesyłka wprawdzie nie do Polski, ale kosztowała mnie 15 funtów.
-
Nie aktualizowałam wątku bo i mało się działo przez ostatnie 3 tygodnie. Nie miałam czasu na mój stół, bo pomagałam intensywnie w produkcji drewnianych świeczników adwentowych.
Nogi zostały sklejone. Blat wygiął się w literkę C i był prostowany metodą "przejedź mokrą ścierką po wypukłej stronie i niech schnie". Baaardzo skuteczna, po dwóch sesjach i kilku dniach nie było już prawie co prostować.
Jeśli mój plan się powiedzie to spędzę w tym tygodniu jeden cały dzień na montowaniu imadeł.
-
Czekamy na zdjęcia :)
-
Imadło kupiłaś całkiem tanio. Wcześniej optowałem za York'iem ale widzę ,że te cholernie ostatnio podrożały i wychodzą dwa razy drożej niż Veritas.
-
No to czas na aktualizację mojego wątku. Ostatnio ruszyła ostro praca nad moim stolikiem warsztatowym, bo postawiłam sobie za cel skończyć go przed świętami. No a święta jak wiadomo tuż tuż...
Pracowałam całą sobotę i cicho liczyłam, że się uda skończyć. Nie udało, więc dzisiejszy dzień też został w całości poświęcony mini-strugnicy. Też się nie udało ukończyć. Zostało tyci tyci ale uznałam, że nie warto się spieszyć i zepsuć wykończenia.
Co zostało zrobione.
Jak widać na zdjęciach nogi zostały sklejone i zostały też zamocowane są kołki, za pomocą których będzie łączenie z blatem. Sam blat został wyrównany i nawiercona cześć otworów. Tylko tyle udało się wywiercić za pomocą wiertarki stołowej (?), bo nie dało się przesunąć wiertła na tyle by dokończyć drugi rząd. Resztę trzeba będzie "z ręki". Potem klejenie szczęki imadła. Następnie za radą stolarza, który mi z tym pomaga, zostały dodane boki dla wzmocnienia. Przydało się wzmocnić, ponieważ trzeba było pogłębić korytko na stole i grubość stołu w tym miejscu to już tylko około 1 cm. Dlatego krótsze boki strugnicy zostały wyfrezowane. Po kolejnej sesji klejenia blatu zostało umocowane pierwsze imadło.
Grubośc blatu wyszła mi mniejsza niż zakładałam. Zarówno do jednego jak i drugiego imadła trzeba było stół nieco pogrubić. Ponieważ nie starczyło mi buku na dokończenie dostałam na boczne listwy kawałek teaku. Na dłuższym boku będzie imadło typu "moxon vise" z tego
filmiku: . Zrobiłam już rączki i zamocowałam jedną ze szczęk do blatu. No i gotowa jest też belka łącząca nogi oraz kliny blokujące.
Co zostało? Dokończyć wiercenie otworów w blacie, na szczęce bocznego imadła oraz do mocowania nóg stołu. Nie zamocowałam też jeszcze drugiego imadła.
No i oczywiście wykończenie. Myślałam o danish oil. Będzie wystarczająco odporne?
-
c.d. zdjęć
-
Nie no szacun. I Ty piszesz ,że się dopiero uczysz ? Rewelacja :)
-
No ale nie robię tego zupełnie sama. Stół powstaje w warsztacie, gdzie teraz mam praktyki. Także mam stolarza, który mi doradza i który mi pomaga przy robieniu. Sama bym nie umiała zrobić tego tak elegancko. Np. te frezowanie boków blatu zrobił za mnie, bo ja nie umiem obsługiwać jeszcze dużej frezarki.
No i też nie wspomniałam o paru błędach i niedociągnięciach po drodze. Na nogach są szczeliny w miejsach łączeń, które zalepiałam mieszanką pyłowo-klejową ;> No i skiepściłam jedną rączkę wiercąc za głęboko otwór i potem musiałam naklejac nowy kawałek drewna i szlifować do poprzedniego rozmiaru.
-
Świetnie Ci idzie! Trzymam kciuk!
-
Maeriss każdy popełnia błędy . Siedzę w meblach jakieś 15 lat . drewnem zajmuję się jakieś 5 lat i czasem odwale taki numer , że się zastanawiam jak ja się na rynku utrzymałem tyle czasu ;D Tak więc głowa do góry i czekamy na relację z dalszych prac ;)
-
Dziewczyno kochana - ładna praca, fajne zdjęcia - widać pasję. I o to chodzi. Ma być radocha. Brawo!!! Dołączam do grona fanów:-)))
-
Fajna realizacja, a czy tą belkę (zdjęcie stolw13.jpg) wkleiłaś na całej długości do stołu czy też tylko środek by blat mógł pracować na szerokości?
-
Łukasz G. - Oj sprawiło mi dużo radości robienie tego stołu. Nie mogę się doczekać pierwszego użycia :)
jara - wkleiłam na całej długości. Zastanawiałam się nad wpływem na pracę drewna ale nie wymyśliłam nie lepszego...
Strugnica została dzisiaj ukończona. Stoi w domu i czeka na złożenie. Jutro się biorę za składanie, testy i zrobię małą sesję zdjęciową ;>
Miało zając tylko godzinkę wykończenie, zajęło 4...
Muszę dorobic jeszcze "pieski". Widziałam dwie fajne metody i muszę zdobyć materiał i się na coś zdecydować.
-
Gotowy stół warsztatowy zabrałam ze sobą do domu tuż przed świętami. Później został pokryty podwójną warstwą oleju duńskiego.
Z powodu natłoku przygotowań świątecznych (i przeziębienia :/ ) nie miałam jeszcze czasu na solidnie wypróbowanie. Do tej pory moja mini-strugnica służyła jedynie pomocą przy wykonaniu najprostszych imaków.
Z góry przepraszam za jakość zdjęć. Za dużo światła dziennego teraz nie uświadczę, a oświetlenie w tym pokoju też nie należy do mocnych. Dlatego też niedawno dokupiłam stołową lampkę, która będzie mi doświetlała co trzeba. Niestety strugnica musiała też pozować wokół różnych gratów, ale to nie przypadek, ponieważ na stałe zadomowi się w naszym pokoju-składziku. Pochowałam tylko to co się dało, coby nie utrudniało wymiatania wiórów.
Kolejnych projektów (drobnych) mam całą listę, więc na nudę nie będę narzekać.
A tak przy okazji nie wiecie jak trudno mi jest tutaj dostac zwykły drewniany kij o odpowiedniej średnicy. Żeby nie zamawiać z internetu (otwory mają średnicę 20mm) skończyło się tym, że kupiłam w jakimś sklepie miotłę, bo miała trzonek o zbliżonej grubości...
A żeby nie było, że tylko sam cud, miód i orzeszki to niestety przy składaniu wyszedł pewien błąd. Aż cztery otwory w blacie są zasłonięte od spodu nogami strugnicy. A tak bardzo starałam się tego uniknąć przy ustalaniu umiejscowienia nóg. Ale potem jeszcze doszło dopasowanie tego do nawierconych już wcześniej otworów przedniego imadła. No i przeoczyłam. Nie jest to jakaś masakra oczywiście, no ale...
Poza tym zależało mi, żeby można było tą strugnicę bez problemu móc złożyć, dlatego też się zdecydowałam na taką konstrukcję. A to w połączeniu z wysokimi nogami i krótkim blatem powoduje pewną niestabilność. Jak bardzo będzie mi to przeszkadzać wyjdzie w praniu, ale możliwe, że trzeba będzie coś pokombinować, żeby nie latała na boki.
-
c.d. zdjęc
-
No i pięknie. Chyba stoi w sypialni ;)
-
Jestem pod wrażeniem . Rewelacja. Teraz czekamy na zdjęcia pierwszych realizacji ;)
-
Fajne to zrobiłeś.
Wysłane z mojego SM-G928F przy użyciu Tapatalka
-
Chyba się zakochałem ;)
-
Dodaj tylko, że w stole.
Chyba, że..... :)
-
Naprawdę dobrze to wyszło. Małe jest piękne. ;)
-
Kawał dobrej roboty!!!
-
@Mils jeszcze parę słów tu
http://forum.domidrewno.pl/przedstaw-sie-na-did/
I będziemy zadowoleni ;)
-
Witam. Również powoli robię stół. Znalazłem tu dwa interesujące wątki więc chyba podepnę się pod oba.
Patrząc na swoją robotę i na to co pojawia się w tych wątkach to zaczynam podejrzewać, że robię sam sobie pod górkę. Dlatego miałbym kilka pytań.
Kilka miesięcy temu dałem kilka kawałków sezonowanego (odpadowego) buka do tartaku, by mi przycięli na traku piękne kantówki i dodatkowo wrzucili na grubościówkę.
Wyszło ładnie, ale jak wszystko położyłem niedawno na kozłach okazało się, że za równe to to nie jest.
Postanowiłem to wszystko wyheblować ręcznie. Idea jest taka, że blat będzie jednowarstwowy.
Jak na moją półamatorszczyznę, to nawet ładnie dopasowałem krzywe do krzywego :). Tzn. belki są do siebie w miarę dopasowane (szpary wypełnię caponem zmieszanym z pyłem bukowym), ale żadna sama w sobie nie jest prosta. Dodatkowo skręcę je jeszcze trzema szpilami i skleję.
Jeśli w moich wypocinach ktoś dostrzegł jakie błędy popełniam, albo co mogę zrobić lepiej to słucham.
Moje pytania:
1. Czy jednowarstwowy blat (tylko z kantówek bukowych) to dobry pomysł? Czy może czeka mnie z nim większa mordęga, niż z byle jaką bazą i klejonką bukową u góry?
2. Nogi (pewnie będę robił z resztek kantówek sosnowych) i ich mocowanie do blatu. Najpierw chciałem nogi włożyć do wpustów w blacie, potem pomyślałem tym by dać dwie belki poprzeczne (jak na rysunku poniżej) i do nich podpiąć nogi(by nie haratać blatu), potem wypatrzyłem na forum jaką podstawę robi kolega BlackJack15 . Pytanie brzmi: według waszych doświadczeń które z tych rozwiązań jest lepsze?
3. Planowanie blatu. Czy ktoś ręcznie planował blat a jeśli tak to jaki był efekt? Chodzi mi o to, czy dałbym radę to zrobić od a do z(jak pisałem wyżej dopasowałem krzywe do krzywego), czy może jednak większe nierówności usunąć na grubościówce a dopiero dopieszczanie zrobić ręcznie? W obu przypadkach boję się, że zrobię blat ze spadem.
Ogólnie, to mimo tego, że mam „Dyma 8” (z większością przystawek) to z pewnych powodów nie chciałem wrzucać kantówek na grubościówkę.
Wszelkich innych dodatkowych rad wysłucham.
O imadła na razie nie pytam, bo śruby trapezowe się robią i wydaje mi się, że nie powinienem mieć w tym temacie problemu.
-
Na_forum większość użytkowników forum czyta posty innych użytkowników. Moja prośba nie spamuj w kilku wątkach. Poza tym udzielenie odpowiedzi na twoje pytania będzie zakłócać myśl przewodnią wątku. Warto, przynajmniej tak mi się zdaje, utworzyć swój temat w którym nasi specjaliści doradzą. Pozdrawiam
-
Postanowiłam, że napiszę tylko krótki komentarz po miesiącu użytkowania.
Funkcjonalność stołu, znaczy się oba imadła oceniam bardzo dobrze :) Ale mój stolik warsztatowy jest bardzo niestabilny. Po prostu tak jak przypuszczałam stosunek wysokości stołu do jego długości działa bardzo na niekorzyść.
Oparłam jego jeden krótki bok o ścianę. O długi nawet nie ma jak oprzeć, bo nogi są szerzej rozstawione niż blat. Dlatego mocuję też obrabiane elementy w miarę możliwości w ten sposób, żeby podczas np. strugania napierać stolikiem na ścianę. W innym wypadku stolik przesuwa się po pokoju. Ewentualnie próbuję stopą lub ogólnie nogą się nieco zapierać, żeby stolik cały nie chodził, ale wtedy potrafi sam blat jakby się kołysać, co też nieco irytuje.
No ale koniec końców spełnia swoją funkcję. Na dworze i w garażu zimnica, a ja sobie w ciepełku deski strugam ;>
Może kiedyś, gdy osiądę w jakimś domu na stałe, to stolik jakoś przymocuję na stałe do podłogi.
-
http://giantcypress.net/post/567995425/building-a-workbench-without-a-workbench-ii-or
tutaj kolega do kobyłki przykręcił deskę, żeby zapierać przy struganiu. Jak wyregulowałaś japoński strug, to już się zapierać nie musisz ;D
możesz próbować dociążyć np. workami z piaskiem.