Co ciekawe to to, że zazwyczaj papieru ściernego używa się do szlifowania w poprzek włókien - przez co ucina się je i zapobiega podnoszeniu po jakimś czasie - co ponoć ma duże znaczenie później przy lakierowaniu i ostatecznym efekcie - zwłaszcza, przy drewnie liściastym.
Na obrazie mikroskopowym widać, że papierem szlifowali wzdłuż włókien, zamiast w poprzek. Co oczywiście dobrze świadczy o konsekwencji naukowców w badaniach, ale chyba wbrew 'zalecanej' metodzie w praktyce. Z tego co czytałem, to rzeczywiście szlifowanie wzdłuż włókien sprawia, że drewno chłonie wodę lepiej bo powierzchnia jest gorzej przeszlifowana. Struganie wprasowuje włókna w drewno stąd gorsza chłonność.